۱۳۹۸/۷/۲

اینستاگرام و مسئولیت‌های فالوور بودن

حدود یک سال پیش، یک دانشجوی دختر در دانشگاه واریک انگلستان به طور کاملاً اتفاقی به محتوای یک چت گروهی برمی‌خورد. در آن چت گروهی پسران همکلاسی و کسانی که آن دختر با آن‌ها احساس صمیمیت می‌کرده است در مورد فانتزی‌های جنسی و خشن خود بحث می‌کرده‌اند و به کرات از آن دختر و چند دختر دیگر نام می‌برده‌اند. آن‌طور که گفته شده این فانتزی‌ها بسیار خشن و حتی با قتل و قطع عضو دختران همراه بوده است.

موضوع علنی می‌شود و اعتراض‌ها شکل می‌گیرد. کمپین‌هایی در توئیتر و فیسبوک، و راهپیمایی‌ها و تجمع‌هایی در سطح شهر و دانشگاه برگزار می‌شود. اساتید در واکنش به مسئولیت‌های اخلاقی دانشگاه چندبار تحصن می‌کنند. دانشگاه یکی از دانشجویان پسر را مادام‌العمر از دانشگاه اخراج می‌کند و عده‌ای را برای ۱۰ سال از تحصیل محروم می‌کند. ماجرا هم‌چنان ادامه دارد.

این داستان، برای من بی‌شباهت به موضوع این روزهای مستر تستر نیست. در هر دو، جلوه‌ی بیرونی مؤدب و متین شخص در تضاد با چهره‌ی پنهان و پشت صحنه‌ی او قرار گرفته است. اما آن پسر دانشجو هرگز نمی‌خواسته فانتزی‌هایش را آشکار کند. ولی مستر تستر از اینکه روی دیگر خود را نشان بدهد ابایی نداشته. پسر دانشجو به خاطر کاری که در خفا کرده بود مجازات شد، اما سلبریتی ما از هواداران خود خواست تا علیه دختر فحش‌خورده اقدام کنند. بماند که آن پسر یک فرد عادی بود و این یک شخصیت عمومی.

شبکه‌های اجتماعی ابزار هستند. همه‌ی ما همزمان با اینکه از مواهب ابزارهایمان بهره می‌بریم، آماده‌ی خطرات و مضرات احتمالی آن‌ها هم هستیم. فکر می‌کنم کسی که نتواند این موضوع را درک کند، صلاحیت استفاده از ابزار را ندارد؛ همانطور که کودکان اجازه‌ی استفاده از چاقو را ندارند، چون کنترل کاملی بر آن ندارند. استفاده از چاقو، آتش، خودرو و شبکه‌های اجتماعی صلاحیت می‌خواهد. صلاحیت استفاده از شبکه‌های اجتماعی و به طور کلی سلبریتی بودن، پذیرفتن این موضوع است که تحت نظارت دیگران هستی. پذیرفته نیست که خود را در معرض یک نمایش عمومی قرار دهی و از مواهب آن لذت ببری، و انتظار داشته باشی تماشاچی در مواجهه با زشتی‌هایت خود را به کوری بزند. همین چند روز پیش بود که جاستین ترودو به خاطر انتشار عکسی که ۲۰ سال پیش گرفته بود و از نظر عده‌ای بی‌ادبانه بود عذرخواهی کرد و بعید نیست عواقب بیشتری نیز در انتظارش باشد.

تکثیر افرادی که صرفاً مدعی‌اند و هرگز پاسخگو نیستند، اتفاق دردناکی است که در جامعه‌ی ما در حال وقوع است و به سیاستمداران و سلبریتی‌ها نیز محدود نیست. ریشه‌ی آن را باید در زندگی‌های روزمره‌مان بجوییم.


برچسب‌ها:

| |